Wszyscy Muzycy to Wojownicy – Voo Voo, Abradab, Kim Nowak, Warszawa, Klub Stodoła, bilety na koncert 24.03.2011, 18:30.
Niedziela, luty 6th, 2011Wszyscy Muzycy to Wojownicy – Voo Voo, Abradab, Kim Nowak, Warszawa, Klub Stodoła, bilety na koncert 24.03.2011, 18:30. | Pochodzenie: klub.FM
Wszyscy Muzycy to Wojownicy – Voo Voo, Abradab, Kim Nowak, Warszawa
Data
Zagra
Ceny biletów
24.03.2011 18:30
Voo Voo, Abradab, Kim Nowak
55 PLN
- wiele możliwości płatności za bilety
- Karta kredytowa, Zwykły przelew, Płatności Dotpay
- bezpieczne zakupy
- certyfikat Thawte
- szyfrowanie prywatnych danych
- wiele możliwości odbioru biletów (odbiór w punkcie, wysyłka pocztą, wysyłka kurierem, druk e-biletu)
punkt sprzedaży i sprzedaż biletów na koncert przez internet bilet-in- punkty sprzedaży biletów na koncerty Empik
punkt sprzedaży Eventim
punkt sprzedaży ticketonline
Bilety na koncert Voo Voo, Abradab i Kim Nowak w Warszawie w marcu są już dostępne w internetowej sprzedaży biletów na koncerty klub.fm.
Koncert “Wszyscy Muzycy to Wojownicy” w Warszawie w marcu
VOO VOO
Koncert promujący album ‘Wszyscy muzycy to wojownicy’
16 listopada 2010 premiera nowej płyty Voo Voo: “Wszyscy muzycy to wojownicy”.
To wielka pochwała rockowej muzyki – tej zakorzenionej i twórczej, dziecinnie prostej i dojrzale bezpretensjonalnej, mocnej i bez masteringu… Pisząc dwa lata temu o płycie „Samo Voo Voo”, że to „po prostu pełen dynamiki oryginalny rock&rollowy atak” naprawdę nie spodziewałem się, że w zderzeniu z tą nową propozycją okaże się to ledwie „Małe Voo Voo”… „Wojownikoov” słuchałem sobie ostatnio bardzo często i za każdym razem robią na mnie wrażenie podobne – ścinają mnie…
Ta nowa Voo Voo sztuka powraca niewątpliwie na fali zainteresowania muzyką i kulturą lat 60. Nie szukacie na niej jednak odniesień do „wolnej miłości”, „nowej świadomości” albo „granic poznania” – mitów tamtego czasu… Sięgnijcie lepiej do innych znaków tamtego „marszu na przód”, ot choćby faktu, że był to przecież czas muzyki magicznej – umykającej komercji, wolnej i wybuchowej, walczącej, a i zdecydowanie odrzucającej mieszczańską konfekcję, albo wszelkie nowinki technologiczne. I tę właśnie epokę – i to w stricte muzycznym znaczeniu – przenosi Voo Voo w XXI wiek… Literacko “Wszyscy muzycy to wojownicy” są świadectwem pragnienia obrony własnych przekonać i indywidualności człowieka wolnego, acz nie do końca jakoś zbuntowanego. W tekstach, które dziś stworzył Waglewski wyczuwa się nieoczywisty spokój – “mało go bierze”, a ze świętości ważne są dla niego w zasadzie jedynie dom i muzyka (i w tym domu). Mamy tu do czynienia z Waglem dość często ironizującym, świadomym tego, że poza muzyką i miłością zostanie po nas jedynie „Nico”… To zawsze słowa proste, lekkie, i mimo tej ironii gdzieś jakoś dziecinnie czyste… Muzycznie zaś otrzymujemy płytę pełną surowej siły – grania bez makijażu i bez masek! Wszędzie ten szorstki głos Waglewskiego, dźwięki jego gitary – wirtuozowskie a zarazem jakby nonszalancko wydobywane. “Wszyscy muzycy to wojownicy” są też dziełem bardzo dobrze zgranym zespołowo i bardzo równym. I doprawdy nie wiem, co mi w tej muzyce bardziej smakuje: czy brudno – rockowo – korzenne, przeróżne „Zbroje”, czy „Kleciny”, lekki country „Gruz” (z czytelnym politycznym adresatem), czy balladowa zaduma „Języka, gęby, stroju”, czy też melodyjny-przebojowy, uskrzydlający wręcz „Osioł”? Drobna mieszanina stylów, zaprawiona pierwszorzędnymi solówkami Waglewskiego i Pospieszalskiego, wciąż nie pozwala zaszufladkować formacji, która tym razem zdecydowała się na współpracę z młodymi producentami (Emade, Maciej Cieślak). Skorzystali oni z tradycyjnych, analogowych urządzeń służących do rejestracji dźwięku. Dało to fantastyczny efekt – zderzenia analogowego ciepła i formalnej chropowatości tegoż wydawnictwa. Lubię powtarzać, że Voo Voo to jest „artystyczna wypowiedź bezpretensjonalna”. I teraz też, ta nowa muzyka została podana słuchaczowi w bardzo przystępnej formie – na luzie, „bez spinki” i bez patosu… Aż chce się krzyknąć: „Najlepsze przed Tobą”! Wiedząc, że nie dla wszystkich musi to być jedynie prosty slogan reklamowy… I zgodnie z przesłaniem pieśni „Język, gęba, strój”… dobrze znając 25-letnią historię Voo Voo i nie tylko Voo Voo przecież…
Maciek Proliński
ABRADAB
Kiedy w połowie lat dziewięćdziesiątych objawił się hardcore psycho-rap, polska scena muzyczna przeżyła trzęsienie ziemi. Psychodeliczne rymy zburzyły zastane schematy i wlały potężną dawkę nowości w uszy i umysły. Jednym z ludzi, którzy odpowiadają za tę muzyczną rewolucję, jest AbradAb – współtwórca hardcore psycho-rapu i jeden z założycieli formacji rapowej Kaliber 44.
AbradAb wraz z Kalibrem 44 sięgnął po najważniejsze nagrody polskiej fonografii. Zaczęło się od nominacji do „Fryderyka” dla debiutanckiego krążka „Księga Tajemnicza – Prolog” (1996), następnie album „W 63 minuty dookoła świata” (1998) otrzymał status złotej płyty, z kolei za „3:44” (2000) zespół doczekał się Fryderyka za najlepszy album hip-hop w Polsce. Utwór „Konfrontacje” z tego albumu przez ponad 200 tygodni utrzymywał się na liście przebojów Radiostacji, ustanawiając tym samym rekord dla polskiego hip-hopu.
W roku 2000, po wydaniu trzeciej płyty i siedmiu latach obecności na scenie, Kaliber 44 zawiesił działalność. W tym momencie AbradAb był już legendarną postacią polskiego hip-hopu. Mając za sobą doświadczenie w rapowym składzie, który zmienił oblicze polskiej muzyki, zdecydował się na karierę solową. Solowe wcielenie AbradAba to także nowa stylistyka: hip-hop z domieszkami przeróżnych stylów, z wyraźnymi wpływami funku oraz reggae. Zniknęły charakterystyczne dla Kalibra 44 mroczne brzmienia, pozostał oryginalny styl i przemyślane teksty.
„Czerwony Album” (2004) to pierwsza solowa płyta, za którą AbradAb odebrał Fryderyka w kategorii najlepszy polski album hip-hop. Teledysk do utworu „Rapowe Ziarno 2. Szyderap” otrzymał nagrodę MTV oraz Yacha Publiczności . Na płycie po raz pierwszy pojawili się goście: Gutek, Tede oraz WSZ & CNE. Pochodzące z tego albumu utwory jak: „Miasto Jest Nasze” czy „Rapowe Ziarno 2. Szyderap” szturmem zdobyły publiczność i na stałe zapisały się w klasyce hip-hopu.
W 2005 roku pojawił się drugi album „Emisja Spalin” który dość nieoczekiwanie ujrzał światło dzienne. Znalazł się tutaj utwór „Rap to nie zabawa już” z gościnnym udziałem Joki i DJ Feel-X’a. Między czasie Kaliber 44 reaktywował się na kilka koncertów.
W 2008 roku ukazał się trzeci solowy album AbradAba „Ostatni Poziom Kontroli”. Album łagodny i dojrzały. Muzycznie urozmaicają go żywe instrumenty, wnoszące spontaniczność niedostępną suchym bitom. Rapowa finezja AbradAba połączona z indywidualizmami gości wydała na świat płytę o jednolicie wysokim poziomie.
Abradab szykuje się do wydania kolejnego albumu tym razem w całkiem zmienionej koncepcji. Po raz pierwszy nad całością czuwać będzie inny raper – O.S.T.R. – który zajmuje się płytą od strony muzycznej i produkcyjnej, co jest nowością w twórczości Abradaba.
Abradab nieprzerwanie koncertuje dając występy na terenie całego kraju ale także za granicą m.in. w USA, Anglii, Irlandii, Niemczech, Czechach czy Francji.
Sprawdź: koncerty w Warszawie
Sprawdź: koncerty w marcu
Sprawdź: koncerty w marcu w Warszawie
Więcej informacji o miejscu: Klub Stodoła
Wśród wielu dziedzin kultury, jakie zaistniały w klubie, bardzo ważną rolę odgrywa muzyka. Z biegiem lat stała się wizytówką klubu i dziś słowo ‘koncert’ jest jednym z pierwszych skojarzeń dotyczących Stodoły.
Przez pierwsze dwie dekady w klubie królował jazz. Próbowały i grały tutaj czołowe polskie zespoły: Dixieland Makers, Hagaw, New Orlean Stompers, Old Timers, Vistula River Brass, a także odbywały się prestiżowe festiwale: Jazz Jamboree, Old Jazz Meeting, Złota Tarka. Wraz z nim rozwijał się big-beat: Tajfuny, Chochoły, Pięciu Pesymistów.
Jednak pod koniec lat siedemdziesiątych pod strzechy Stodoły zawitał polski rock. W roku 1978 Zbigniew Hołdys założył zespół Super Show and Disco Band, z którego dwa lata później wyłonił się Perfect – najbardziej znana grupa związana z klubem. Swoje próby Perfect odbywał – podobnie jak jego jazzowi poprzednicy – w sali prób 06, znajdującej się w piwnicy pod główną sceną. Właśnie to miejce, ozdobione rysunkami Jana Sawki, stało się wkrótce centrum rockowym Warszawy. W latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych ćwiczyły tu m.in. takie zespoły jak: Collage, Kult, Maanam, Oddział Zamknięty, Perfect, Voo Voo, Wilki.
